Ons gaan begrafnis toe

Kry ons die tyding, dis tyd om weer begrafnis te hou. Na die diens, sal daar toebroodjies en hard gekookte eiers, in die kerksaal bedien word.

Kry ek al ons swart klere uit, begrafnis klere. Ek dra begrafnis klere, net as ek begrafnis toe gaan. Ek kan om die “dood” nie, na ‘n funksie gaan, met ‘n rok, waarin ek laasmaand begrafnis bygewoon het nie.

Kom ons by die begrafnis aan, daar is mense wat ek van geen kant af ken nie. Dit is tannie Stefina, van Oom Herklaas, van Nylstroom. Huh? … ja, en hierdie is haar suster, Tant Feitjie sy was groot vriende van oorle, Ta…Tant, en daar gaan hulle aan die ween. Tant Feitjie, het oorle Ant Maria net 2 keer in haar lewe gesien.

Almal staan buite, en wag vir die kis om ingedra te word. Ek kry nou al warm, die son bak al te gesellig op hierdie swart rok. Wag….daar sien ek Stefaansie, ‘n verlangse neef, hy hardloop verwoed met sy video kamera rond, en vra almal om mooi te glimlag. Mense bêre onmiddelik die snesies in hulle handsakke, en hulle tande verblind jou eindelik soos hulle “smile”. Geen spoor, van vroeër se trane nie.

Ek begin nou erg warm kry, en besluit om binne te gaan sit en wag. Die voorste ry is vol gepak, dit is Ant Maria se bure. Daar sit Flippie, hy is die bure se seun. Hy draai skuins om in die kerkbank, en waai opgewonde vir ons. Ek skud net my kop op en af, dis tog ‘n gewyde diens. Ant Maria se kinders kom ook nou in, daar is nie plek in die voorste ry nie. Hulle skuif maar in die tweede ry in.

Die diens begin…Broeders en susters……daar gaan Tant Bettie aan die huil, hartstogtelik, ek kan niks hoor nie. Ek gryp ‘n snesie uit die handsak, Tant Bettie is Ant Maria se skoolvriendin…. wat sy op skool laas gesien het. Sy dink seker aan al die kere, wat hulle saam van die skool af huis toe geloop het, en toebroodjies gedeel het. Ek sukkel om die diens te volg.

Uiteindelik is die diens klaar, en daar gaan die kis, en al die mense, weer agter die kis aan buite toe. Ek skrik my byna oorhoeks, toe Oom Frederick verby my vlieg, en aandring om ‘n loer in die kis te gee. Nee, meen hy, mens moet seker maak dis die regte mens in daardie kis. Hy het al te veel kere gehoor hulle begrawe die verkeerde mense. Nadat hy geloer het, vertel hy opgewonde, ou Ant Maria lyk baie beter as toe sy nog gelewe het. Ek besluit om maar dadelik kar toe te gaan, en te wag dat die stoet na die begraafplaas vertrek.

Stadig begin die stoet vertrek, en ewe skielik skiet ou Blink Stefaansie hier van agter af in sy brullende kar verby ons, hy gee vet, verby die lykswa en jaag vooruit na die begraafplaas.

By die begrafnis klim klein Willie en Sannie op die grafstene langsaan om beter te kan sien. Ek staan so entjie verder onder ‘n koelte boom. DIs nou vrek warm en ek begin sweet.

Die kis word laat sak in die grond, en almal huil hartverskeurend. Stadig begin die manne die grawe opneem en die gat word toegegooi. Die vrouens staan eenkant en bewonder mekaar se kinders.

In die kerksaal storm almal vir die toebroodjies, en skottelgoedwater tee. Blink Stefaans vra of van die manne nie eerder ‘n bier soek nie. Hy gaan haal ‘n paar biere in sy koelsak. Tant Gesie, gaan vra Ant Maria se kinders of sy asb Ant Maria se klere kan kry. Die kinders is stom en antwoord dat dit klaar aan die minder bevoorregtes belowe is. Tant Gesie is dadelik opsternaat, en plak haar koppie en leë bordjie neer, gryp oom Martinus aan die arm en verlaat die partytjie.

‘n Verlangse neef gaan simpatiseer met Ant Stefina (oorle Ant Maria se suster). “Ag Sagrysie”, seg Ant Stefina, “hierdie is nog niks, laas week is Seuntjie ook oorlede, vir die laaste 2 jaar het hy so gelei” Ag, ek is vreeslik jammer Ant Stefina” sê Sagrys. “Is Seuntjie tannie se kleinseun”? ” Haai nee Boetie, dis my klein worshondjie”

(copyright wipneus, ek wil nie my familie geskiedenis oor die hele net versprei hê nie)